Allah ezeli ve ebedi bir varlıktır.Başlangıcı ve sonu olmayan tek varlık Allah’tır.
İnsan aklını oldukça zorlayan bu olgu, aslında insanın gerçekten sınırlı ve sonlu bir varlık olduğunun da delili sayılabilir. Bir varlık nasıl bir yerden, geçmişteki bir zamandan başlamamış, hep var olmuş olabilir. Bu durum aynı zamanda bu varlığın hiçbir şeyden maddeden, maddelerin değişiminden, birlişiminden vs. oluşmadığı, bir şeyden doğmadığı, doğurulmadığı, yaratılmadığı anlamına da geliyor. Çünkü alemde hiçbir şey yok iken o hep vardı. İnsan aklını zorlamaya devam ediyor. O varlık hep vardı ve hep var olacak, var olmaya devam edecek. Hiç bitmeyecek akıl almaz bir durum. Evet aklımız almıyor, çünkü fani varlıklar sınırlı varlıklardır. Sınırlı görürler, sınırlı işitirler, sınırlı güce sahiptirler ve sınırlı düşünebilirler. Dolayısıyla insanın, Allah’ın varlığını, sıfatlarıyla anlamaya çalışırken zorlanması, insanın sonlu bir varlık olduğunu ispat eder. Sonlu insan, sonra ne olacak, nereye gidecek, gittiği yerde ne yapacak. Ölüm son değil, başlangıç…Ahiret…
Ahiret, sözlükte “son, sonra olan ve son gün” anlamlarına gelir.
Terim olarak ahiret, İsrafil’in (a.s.) Allah’ın emriyle, kıyametin kopması için sura ilk defa üflemesiyle başlayacak olan ebedi hayata denilir. İsrafil (a.s.) sura ikinci defa üfleyince insanlar diriltilip hesaba çekilecek, sonra dünyadaki iman ve amellerine göre ceza ve mükafat görecek, cennetlikler cennete, cehennemlikler cehenneme girecek ve orada kalacaklardır.
Ahirete iman, iman esaslarından olup genellikle Kur`an`da `el-yevmü`l-ahir` (son gün) şeklinde, Allah`a imanla yan yana zikredilmiştir. Bu da ahiret inancının iman esasları arasında çok önemli olduğunu göstermektedir. Al¬lah`a ve O`nun birer yol gösterici olarak peygamberler gönderdiğine inanmak, insanların sorumlu olduğuna inanmayı da gerekli kılar. İnsandaki sorumluluk duygusu da kişiyi, yaptıklarının karşılığını göreceği ahiret hayatına inanmaya götürür.
Ahirete inanmayan kimse Kur`an ayetlerini inkar ettiği için kafir olur:
`…Kim Allah`ı, meleklerini, kitaplarını, peygamberlerini ve ahiret gününü inkar ederse o tam manasıyla sapıtmıştır` (en-Nisa 4/136) mealindeki ayet bunu açıkça belirtmektedir.
Kur`an-ı Kerîm`in pek çok ayetinde dünya hayatının geçici, ahiretin ise ebedî olduğu, insanların dünyanın geçici zevklerine ve aldatmacalarına kanmamaları, daha hayırlı ve kalıcı olan ahiret mutluluğunu yakalamaları gerektiği vurgulanmaktadır. Bununla birlikte Kur`an, dünya hayatının da ihmal edilmemesi gerektiğini, çünkü ahiretin dünyada kazanılacağını, ahirette mutlu olmanın, dünyadaki yaşayışa bağlı bulunduğunu ifade etmektedir: `Fakat siz (ey insanlar) ahiret daha hayırlı ve daha devamlı olduğu halde dünya hayatını tercih ediyorsunuz` (el-A`la 87/16-17), `…Şüphesiz bu dünya hayatı geçici bir eğlencedir. Ama ahiret, gerçekten kalınacak bir yurttur` (el-Mü`min 40/39), `Allah`ın sana verdiğinden (O`nun yolunda harcayarak) ahiret yurdunu da iste; ama dünyadan da nasibini unutma…` (el-Kasas 28/77).
Kur`an`da ahiret ve ahiret hayatı ile ilgili verilmiş olan pek çok isim vardır. Bu isimlerden bazıları şunlardır: el-yevmü`l-ahir (son gün, ahiret günü), yevmü`l-ba`s (diriliş günü), yevmü`l-kıyame (kıyamet günü), yevmü`d-dîn (ceza ve mükafat günü), yevmü`l-hisab (hesap günü), yevmü`t-telak (kavuşma günü), yevmü`l-hasre (hasret ve pişmanlık günü).
Peygamber Efendimiz`in de ahiret ve halleri ile ilgili pek çok hadisi vardır. Özellikle kıyamet alametleri, kabir hayatı, mahşer, hesap, mîzan, sırat, şefaat, cennet ve cehennemle ilgili çok sayıda hadis bulunmaktadır.
Musa Harun GÜNGÖR
